Zastanawiając się nad meczem na Camp Nou, kapitan Manchesteru United Steve Bruce, który grał w obronie tej nocy, stwierdza: „Ze wszystkich wspaniałych rzeczy, które wydarzyły się podczas mojej kariery, najbardziej rzuca się w oczy ta noc, ponieważ zostaliśmy skopani w tyłki w wielkim stylu. Stoichkov i Romário wciąż tkwią w mojej pamięci, zwłaszcza Romário, który był prawdopodobnie najlepszym graczem, z jakim kiedykolwiek miałem do czynienia.
Romário został wybrany najlepszym piłkarzem FIFA w 1994 roku, po tym jak w 1993 roku zajął drugie miejsce. i został zawieszony na pięć meczów. Romário niespodziewanie opuścił Barcelonę w styczniu 1995 roku po rozłamie z trenerem Cruyffem.
1995-1999 Flamengo i Valencia W 1995 r. Romário wrócił do Brazylii, aby grać dla Flamengo i spędził tam pięć lat, z wyjątkiem dwóch krótkotrwałych powrotów do Hiszpanii w tym okresie. Podczas meczu Copa Libertadores z argentyńską drużyną w 1995 r. Romário kopnął obrońcę przeciwnika w klatkę piersiową w odwecie za uderzenie jego kolegi z drużyny, Edmundo. Rozpoczął sezon 1996/97 w hiszpańskim klubie Valencia, ale po ostrych kłótniach z ówczesnym trenerem Luisem Aragonésem został wkrótce wypożyczony do Flamengo.