Stanisław Michalski (ur. 13 lutego 1928 w Lutocinie, zm. 9 grudnia 1990 w Poznaniu) – polski pedagog i historyk wychowania, profesor UAM.
Życiorys Urodził się w rolniczej rodzinie Józef Michalskiego i Marii z domu Pesta. Naukę w siedmioletniej szkole powszechnej rozpoczął w 1934, z czego dwie ostatnie klasy realizował w ramach tajnych kompletów podczas okupacji niemieckiej na terenie Generalnej Guberni.
Zaraz po ustaniu działań wojennych, w lutym 1945 podjął naukę w gimnazjum w Rypinie, które ukończył małą maturą w czerwcu 1947. Następnie uczył się w liceum pedagogicznym w Płocku, gdzie w 1949 zdał egzamin maturalny. W latach 1947–1948 pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych, kolejno w Zągotach oraz w Płocku. Od 1949 studiował na UAM w Poznaniu, gdzie ukończył dwa fakultety – studium nauk społecznych I stopnia (1952) i studia pedagogiczne (1953 z uzyskaniem tytułu magistra pedagogiki w zakresie filozofii). Jeszcze podczas studiów (w 1951) podjął pracę zawodową na uczelni, na stanowisku młodszego asystenta w Katedrze Pedagogiki Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie prowadził ćwiczenia z „elementów nauk pedagogicznych”. W 1958 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie dysertacji Szkolnictwo powszechne w Wielkopolsce w okresie międzywojennym.