26 października 1919 miała miejsce jego chirotonia na biskupa starodubskiego, wikariusza eparchii czernihowskiej. W ceremonii jako konsekratorzy wzięli udział arcybiskup czernihowski Pachomiusz oraz biskup nowgorodzko-siewierski Jan. W 1920 jego tytuł uległ zmianie na biskup sosnicki. W 1922 na krótko związał się z ruchem Żywej Cerkwi, którą ostatecznie porzucił.
W 1923 został biskupem kaszyrskim, wikariuszem eparchii tulskiej. W tym samym roku zaczął jako locum tenens zarządzać całą eparchią tulską. Na jej terenie zwalczał wpływy Żywej Cerkwi, do momentu swojego aresztowania w 1925Священноисповедник Николай (Могилевский), митрополит Алма-Атинский и Казахстанский. Po wyjściu z więzienia został mianowany biskupem orłowskim; na katedrze tej pozostawał do kolejnego aresztowania w 1931. Wolność stracił na kolejne pięć lat.
W 1941 otrzymał godność arcybiskupią. W tym samym roku został aresztowany po raz trzeci, spędził pół roku w więzieniu w Saratowie. Następnie skierowano go na „wolną zsyłkę” do Kazachstanu – przebywał kolejno w Aktiubińsku i Czelkarze. W 1945 zwolniony ze zsyłki. W 1945 otrzymał tytuł arcybiskupa ałmackiego i kazachstańskiego. Od 1954 równocześnie zarządzał eparchią semipałatyńską. W lutym 1955, z okazji 35. rocznicy chirotonii biskupiej, otrzymał godność metropolity.