W dalszej kolejności paragraf 2 ust. 2 określa również dziedziczność statusu "wypędzonego" przez jego dzieci: "jeżeli jeden rodzic jako obywatel niemiecki lub należący do narodowości niemieckiej zamieszkiwał w dniu 31 grudnia 1937 roku lub wcześniej na terenach wygnania". Dziedziczenie statusu "wypędzonego" powoduje wzrost grupy osób objętych tą ustawą. Według rocznika statystycznego z 1971 w roku 1971 w RFN mieszkało 8,96 mln. "wypędzonych", którzy posiadali tzw. „legitymację wypędzonego” (niem. Bundesvertriebenenausweis).
W roku 1971 dokonano nowelizacji ustawy (niem. Neufassung des Bundesvertriebenengesetzes).
Bibliografia Edmund Męclewski: Spadkobiercy III Rzeszy. KAW, Katowice 1978
Przypisy
Linki zewnętrzne Pełny tekst na stronach niemieckiego ministerstwa sprawiedliwości Michał Kulesza, Marcin Sakowicz: Współdziałanie administracji rządowej i samorządowej w Unii - KSAP
Kategoria:Prawo w Niemczech Kategoria:Ustawy