Koncepcja Henryka Markiewicza Przez intertekstualność Henryk Markiewicz rozumie interakcję tekstową, która wytwarza się wewnątrz jednego tekstu. Markiewicz uważa również, że problem związków i zależności w literaturze istniał już w starożytności, na dowód czego przytacza słowa Terencjusza: „Nic nie zostało powiedziane, co nie zostało powiedziane już wcześniej”. Za wyznaczniki intertekstualności Henryk Markiewicz uważa: wymienianie prototypu wprost (np. w tytule dzieła – Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego, jako aluzja do Boskiej komedii Dantego) umieszczenie cytatów nawiązania do prototypu w treści dzieła
Koncepcja Gérarda Genette’a Gerard Genette określa terminem transtekstualność wszystko, co łączy dany tekst z innymi tekstami i wyróżnia pięć typów relacji transtekstualnych: Intertekstualność – obecność jednego tekstu w drugim poprzez np. cytat, plagiat, aluzję Paratekstualność – występuje w tytułach, podtytułach, przedmowach Metatekstualność – jest to komentarz, który łączy dany tekst z innymi Hipertekstualność – zachodzi pomiędzy hipotekstem (tekstem wcześniejszym), a hipertekstem (tekstem późniejszym) np. w parodiach i pastiszu.