James Lee Jamerson (ur. 29 stycznia 1936 na wyspie Edisto, aglomeracja Charleston (Karolina Południowa), zm. 2 sierpnia 1983 w Los Angeles) – amerykański gitarzysta basowy i kontrabasista. Jako muzyk sesyjny przez wiele lat towarzyszył wykonawcom nagrywającym dla wytwórni Motown.
Dzieciństwo James Lee Jamerson urodził się na wyspie Edisto, jednej z licznych wysepek rozsianych wzdłuż atlantyckiego wybrzeża stanów Południowej Karoliny i Georgii. Jako osiemnastolatek przeniósł się wraz z matką do Detroit. W tamtejszej szkole średniej Northwestern High opanował grę na kontrabasie i wkrótce zaczął regularnie grywać w klubach jazzowych i bluesowych Detroit. Szybko wyrobił sobie nazwisko jako instrumentalista i zwrócił na siebie uwagę zawodowych muzyków.
Kariera James Jamerson zwrócił na siebie uwagę także Billa Gordy'ego – szefa wytwórni muzycznej Motown, specjalizującej się w muzyce afroamerykańskiej: soulu i rodzącym się właśnie funku. Od roku 1959 wchodził w skład tzw. The Funk Brothers – grupy muzyków sesyjnych akompaniujących wykonawcom mającym kontrakt z Motown. Na początku grał wyłącznie na kontrabasie, na początku lat 60.