Został Szefem Dyrekcji Zasobów Ludzkich w Sztabie Generalnym Sił Obronnych Izraela.
Dowódca Marynarki Wojennej W dniu 16 maja 1949 objął dowództwo nad Izraelskim Korpusem Morskim. Był to trudny czas tworzenia izraelskiej marynarki wojennej i Szamir prowadził działania aby zakupić pierwszą korwetę i torpedowce. Tworzono także bazy wojskowe oraz ośrodki szkoleniowe dla marynarzy. Funkcje Szamira były więc typowo menedżerskie.
Dowódca Sił Powietrznych W dniu 14 grudnia 1950 został przeniesiony na stanowisko dowódcy Sił Powietrznych Izraela. Był to okres tworzenia obrony przeciwlotniczej kraju i budowy bazy lotniczej Hatzor.
W sierpniu 1951 Szamir został przeniesiony do dowództwa korpusów i następnie odszedł z armii.
Działalność biznesowa W 1952 Szamir założył firmę zajmującą się wydobyciem fosforanów na pustyni Negew, którą prowadził do 1963. W okresie tym zarządzał również firmą dostawczą oliwek. W następnych latał pełnił kierownicze funkcje w administracji państwowej, prowadził przedsiębiorstwo gazowe oraz zajmował się rozwojem lotnictwa cywilnego.
W 1970 uzyskał tytuł magistra nauk społecznych na Uniwersytecie Telawiwskim. Studiował także administrację biznesu na Uniwersytecie Harvarda. Zmarł w 2009.
Przypisy
Kategoria:Izraelscy przedsiębiorcy Kategoria:Izraelscy generałowie Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Żołnierze Brygady Żydowskiej