Dekoracja czary wzbogacona jest też ornamentami roślinnymi – u nasady motywy liściaste, u góry ciąg drobnych, wielopłatkowych kwiatów. Ornamenty pojawiają się również na powierzchni nodusa, przy czym wykonane są techniką grawerunku.
Paradoksalnie, cieszący się sławą kielich antiochijski do dziś doczekał się jedynie dwóch opracowań w formie monografii: autorstwa Gustavusa A. Eisena oraz autorstwa Guillaume de Jerphaniona. Pierwszy z nich datował to dzieło na okres życia Chrystusa, na I w. n.e. Historycy sztuki dokonali rewizji tej daty; ze względu na styl i ikonografię dzieło jest do dziś datowane na około V–VI w. n.e. Również dyskusyjna jest kwestia funkcji naczynia, uważany jest jako naczynie eucharystyczne, ale również jako wisząca lub stojąca lampa pochodząca z VI w. n.e. Prawdopodobnym miejscem wykonania była Syria. O ile identyfikacja postaci siedzących na tronie jest jednoznaczna, pozostałej dziesiątce badacze przypisywali różnorodne tożsamości – starotestamentowych proroków, starożytnych filozofów, personifikacje Kościołów Wschodniego i Zachodniego, według innych dwóch kościołów chrześcijańskich w Jerozolimie i Antiochii.