W czasie studiów również kontynuował prace konserwatorskie nad zabytkami (min. pracował nad figurą Jezusa w katedrze św. Jana na Starym Mieście, rzeźbił drogę krzyżową w drewnie, a także ołtarz w kościele Paulinów na Nowym Mieście w Warszawie oraz naprawiał połamane i poniszczone rzeźby Pałacu Branickich w Warszawie i w Białymstoku, Pałac Potockich w Warszawie i w Jabłonnie, Pałac Mostowskich w Warszawie). Pierwszym sukcesem artystycznym Ferdynanda Jarochy był odsłonięty w 1962 roku pomnik Michała Szuberta w warszawskim Ogrodzie Botanicznym. W 1963 roku Ferdynand Jarocha wykonał płaskorzeźbę Walentiny Tierieszkowej, a następnie przekazał ją do byłego ZSRR. Kolejnym dziełem Jarochy był postawiony w Wiźnie, w 1967 roku Pomnik Obrońcom Wizny upamiętniający walki nad rzeką Narwią w 1939 roku. Po pewnym czasie Ferdynand Jarocha zainteresował się Konstantym Ciołkowskim – rosyjskim wynalazcą silnika rakietowego, postanowił więc wykonać jego popiersie. Popiersie Ciołkowskiego w 1973 roku zostało przekazane do Muzeum Kosmonautyki w Kałudze i stoi na honorowym miejscu. Podczas podróży do byłego ZSRR oraz podczas załatwiania wszelkich formalności związanych z rzeźbą Ciołkowskiego, artyście towarzyszył Jerzy Sacewicz, szczególnie ze względu na dobrą znajomość języka rosyjskiego.