W listopadzie objął funkcję adiutanta w 3 Samodzielnym Batalionie Kannskim Oddziałów Specjalnego Przeznaczenia (CzON) Obwodu Nowosybirskiego. Od sierpnia 1922 r. pełnił tymczasowo funkcję szefa oddziału szkoleniowo-mobilizacyjnego kurskiego sztabu CzON. Od lutego 1923 r. był zastępcą szefa oddziału mobilizacyjnego sztabu 208 Samodzielnej Kompanii Specjalnego Przeznaczenia CzON. Od sierpnia tego roku dowodził plutonem kompanii. W lipcu 1924 r. został zastępcą dowódcy kompanii 18 Pułku Strzeleckiego 6 Dywizji Strzeleckiej. We wrześniu 1927 r. ukończył riazańską szkołę piechoty, po czym objął funkcję zastępcy dowódcy kompanii 19 Pułku Strzeleckiego 7 Dywizji Strzeleckiej. Od października 1929 r. dowodził kompanią 20 Pułku Strzeleckiego dywizji. W listopadzie 1931 r. został szefem sztabu 26 Samodzielnego Batalionu Karabinów Maszynowych. Od września 1932 r. był zastępcą szefa 2 oddziału sztabu Przygranicznego Rejonu Umocnionego. W lutym 1936 r. objął funkcję zastępcy szefa 1 oddziału sztabu 87 Dywizji Strzeleckiej. Od lipca 1936 r. stał na czele 1 oddziału sztabu Tyraspolskiego Przygranicznego Rejonu Umocnionego. Od stycznia 1938 r. dowodził pododdziałem 64 Samodzielnego Batalionu Karabinów Maszynowych. W listopadzie tego roku w stopniu majora został zastępcą dowódcy 20 Pułku Strzeleckiego 7 Dywizji Strzeleckiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pawieł Iwanow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.