Aleksiej Aleksiejewicz Zubakin, ros. Алексей Алексеевич Зубакин (ur. w Moskwie, zm. ?) – radziecki wojskowy (pułkownik), wykładowca w niemieckich szkołach wywiadowczych, oficer Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie dowódca 1650 Pułku Artylerii 2 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz kombatancki.
Życiorys W 1918 ukończył szkołę realną. W grudniu tego roku został zmobilizowany do armii bolszewickiej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji przeciwko wojskom ukraińskim atamana Symona Petlury, a następnie Białych. Służył w kompanii sztabowej 4 Armii, zaś od marca 1919 8 kompanii 229 Pułku Strzeleckiego. W kwietniu 1920 odkomenderowano go do szkoleniowego batalionu łączności. W kwietniu 1922 ukończył sewastopolskie kursy artyleryjskie kadry dowódczej Armii Czerwonej, po czym objął dowództwo plutonu szkoleniowego. Od lutego 1923 był zastępcą dowódcy baterii 1 dywizjonu haubic 3 Dywizji Strzeleckiej. W maju 1924 objął funkcję dowódcy łączności dywizjonu. We wrześniu 1925 ukończył kolejny kurs artyleryjski, a następnie został zastępcą dowódcy baterii szkoleniowej. Od października tego roku dowodził baterią 48 dywizjonu artylerii. W styczniu 1926 objął funkcję komisarza politycznego (politruka) baterii. W lipcu tego roku powrócił na stanowisko dowódcy.