Przyszła medycyna wykorzystująca w znacznie większym stopniu informacje zawarte w DNA w wielu przypadkach będzie mogła dużo więcej zdziałać dla chorego dysponując jego informacją genetyczną z przeszłości oraz danymi molekularnymi jego krewnych.

Porównanie pełnego zapisu materiału genetycznego danego pacjenta z różnych okresów jego życia będzie pozwalało wyłonić wszelkie zaburzenia jakie pojawiły się z upływem czasu w jego DNA, oraz takie, które zadecydowały o pogorszeniu stanu jego zdrowia, lub które stanowią realne ryzyko wystąpienia określonego stanu patologicznego w jego organizmie. Porównanie genomów członków rodziny obciążonych chorobą genetyczną o nieznanym podłożu molekularnym pozwoli w przyszłości w krótkim czasie wyłonić czynniki genetyczne determinujące jej rozwój i tym samym pomóc w leczeniu choroby oraz umożliwić jej szybkie wykrywanie u potomków.

Za szczególnie istotne uznaje się przechowywanie DNA osób w podeszłym wieku i osób terminalnie chorych, których materiał genetyczny niesie cenną wiedzę medyczną mogącą odegrać rolę w ochronie zdrowia członków rodziny.

Dla celów niemedycznych DNA przechowuje się także, aby uniknąć sporów natury prawnej gdyż DNA może posłużyć za dowód pokrewieństwa przydatny w rozwiązywaniu spraw spadkowych.