Inwazja turecka na Cypr (również pod nazwą operacja Atilla) – kolejne desanty tureckich sił zbrojnych na terytorium Cypru w lipcu i sierpniu 1974 r., przedstawiane jako reakcja na zamach stanu, inspirowany i współorganizowany na wyspie przez grecką juntę czarnych pułkowników. Zamach stanu, rozpoczęty 15 lipca 1974, zakończył się niepowodzeniem 22 lipca 1974. Nie powstrzymało to rozpoczętej 20 lipca 1974 inwazji, z kulminacją w dniach 14-16 sierpnia 1974, gdy to zajęto 36,2% powierzchni wyspy. Niezwłocznie prowadzono czystki etniczne, następnie rozległą akcję kolonizacyjną, głęboko zmieniającą strukturę demograficzną wyspy - Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Cypru.
Historia Do lat 60. XX wieku wyspa znajdowała się pod panowaniem Wielkiej Brytanii, będąc zamieszkiwaną przez Greków oraz Turków. 15 lipca 1974 doszło do zamachu stanu na Cyprze, którego celem była natychmiastowa unia Cypru z Grecją (enosis).
Przed atakiem premier Turcji, Bülent Ecevit skonsultował swoją decyzję o interwencji zbrojnej na Cyprze z liderami największych tureckich partii politycznych. Część z nich przeciwstawiła się wizji ataku na Cypr, jednak szef rządu Turcji przekonywał wówczas o potrzebie utworzenia przyczółka, w którym schronienie znaleźliby Turcy cypryjscy.