Ponieważ Estowie stali na czele ferraryjskich gwelfów papież Urban IV nie sprzeciwił się wyborowi i zatwierdził Obizza jako swego namiestnika w Ferrarze.
Kiedy później Aldingheri zanadto wzrósł w potęgę Obizzo nakazał go otruć, a jego rodzinę wygnać z Ferrary. Jeden z wygnańców przeniósł się do Florencji. Po nim wziął nazwisko, szlachectwo i nienawiść do Estów najwybitniejszy włoski poeta Średniowiecza Dante Alighieri. Obizza umieścił on w piekle w towarzystwie największego okrutnika włoskiego tego czasu Ezzelina, w rzece wrzącej krwi, i kazał jednemu z centaurów, Nessowi, szyć do obydwu z łuku jeśliby się który wychylił z ukropuów, co włos ma płowy | Obizzo d’Este; z ziemskiego padołu | Zły syn go strącił w ten nurt rubinowy (Piekło, XII. 111-112).
W 1288 roku rody Rangoni, Boschetti i Guidoni oddały Modenę w ręce ObizzaAnnales Veteres Mutinensium podają, że Obizzo został panem Modeny (dominus civitate Mutinae) w 1289 roku. W 1290 roku Obizzo został też seniorem Reggio.
Obizzo miał dwie żony. Więcej informacji przekazali współcześni o jego kochance, pięknej Ghisoli.