Po ukończeniu kurs buchalterskiego został buchalterem w Moskiewskim Obłastnym Związku „Mosoblsziwstriemsojuz”. W 1938 r. awansowano go do stopnia kapitana rezerwy. Na pocz. września 1939 r. został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Objął funkcję szefa sztabu batalionu 279 Pułku Strzeleckiego. Uczestniczył w agresji na Polskę. Od grudnia tego roku był zastępcą szefa sztabu pułku. W lutym 1940 r. objął funkcję zastępcy szefa sztabu 14 Pułku Strzeleckiego. We wrześniu tego roku został zdemobilizowany, ale już w lipcu 1941 r. ponownie trafił w szeregi Armii Czerwonej. Został zastępcą szefa 1 wydziału oddziału skompletowania sztabu Frontu Południowego. Awansował na majora. Od pocz. 1942 r. był starszym zastępcą szefa 1 wydziału oddziału skompletowania sztabu Czarnomorskiej Grupy Wojskowej. W poł. marca tego roku został podpułkownikiem. Na pocz. października ciężko ranny dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec 1944 r. wstąpił do Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Otrzymał stopień kapitana. Na pocz. 1945 r. został szefem 2 wydziału oddziału formowania sztabu Sił Zbrojnych KONR. 9 maja tego roku wraz ze sztabem i częścią oddziałów „własowskich” poddał się Amerykanom. W poł. 1945 r. został repatriowany do ZSRR. Po procesie w 1946 r.