We wrześniu 1939 został zatrzymany przez Niemców w drodze do Warszawy pod Rawą Mazowiecką i osadzony na 3 miesiące w obozie jenieckim. Po powrocie do Łodzi pracował w Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Społem” i organizował grupy sabotażowe w dzielnicy Retkinia i Karolew. W końcu 1941 zorganizował wraz z Mieczysławem Moczarem i Ignacym Logą-Sowińskim organizację konspiracyjną „Front Walki za Naszą i Waszą Wolność”, która w maju 1942 połączyła się z Polską Partią Robotniczą. Wszedł w skład Komitetu Łódzkiego PPR i został mianowany szefem sztabu łódzkiej GL. Na skutek dekonspiracji opuścił Łódź i przebywał początkowo w Poznaniu, a następnie w Warszawie, gdzie został sekretarzem KC PPR. W sierpniu 1943 został sekretarzem okręgowym PPR w Radomiu, a następnie sekretarzem Radomsko-Kieleckiego Obwodu PPR. 30 listopada 1943 wraz z dwoma innymi przedstawicielami PPR i GL (Edwardem Bernatem ps. „Orzeł” i Leszkiem Szwagierczakiem ps. „Tur”) wziął udział w spotkaniu w Słabuszewicach z lokalnym oddziałem polskiego podziemia (NSZ lub AK), który chciano zwerbować do GL. Po jego zakończeniu żołnierze podziemia otworzyli ogień do odjeżdżających komunistów.