Uczyła się następnie w gimnazjum na Wilczej i zdała maturę eksternistycznie w klasycznym gimnazjum męskim w Rydze w związku z bojkotem gimnazjów rządowych w Królestwie Polskim. Odbyła Kurs Pedagogiczny na Uniwersytecie Latającym w Warszawie (1902–1903), gdzie wpływ na jej światopogląd naukowy wywarli Ludwik Krzywicki, Jan Karłowicz i Adam Mahrburg. W roku akademickim 1903/1904 studiowała w ramach stypendium Funduszu Kultury Narodowej historię i historię prawa na Uniwersytecie w Heidelbergu. Na rok 1904/1905 przeniosła się do Paryża, była słuchaczką wykładów republikańskich historyków (pierwszego profesora historii rewolucji francuskiej) i na Sorbonie, a także prawa w i ekonomii w Collège de France. Po powrocie do Polski ogłosiła w 1906 r. drukiem swoją pierwszą pracę, Zarys dziejów Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Od 1906 r. kontynuowała studia historyczne na Uniwersytecie Lwowskim. W 1911 r. obroniła tam przygotowaną pod opieką Szymona Askenazego i zrecenzowaną przez Ludwika Finkla rozprawę doktorską pt. Wolność druku i cenzura w Królestwie Polskim 1815–1830.