Izraelski dziennikarz Amos Elon argumentował w tej kwestii: „Dla wszystkich było jasnym, że bitwa o Jerozolimę nie zostanie rozstrzygnięta na Starym Mieście, ale na wąskim pasie asfaltu, który łączy Jerozolimę z Tel Awiwem. Ta droga decydowała o życiu miasta i bez niej nie było szans na przetrwanie”. Na początku wojny o niepodległość jordański Legion Arabski zajął pozycje w rejonie brytyjskiego fortu Latrun, całkowicie przerywając linie komunikacyjne z Jerozolimą.
Żydowskie siły Palmach wielokrotnie atakowały arabskie pozycje, przejmując po ciężkich walkach kontrolę nad Sza’ar ha-Gaj. Jednak droga do Jerozolimy pozostawała przecięta w Latrun. Aby ominąć to miejsce, Żydzi w dniu 10 czerwca 1948 ukończyli budowę Drogi Birmańskiej, która w całości przebiegała przez terytorium kontrolowane przez siły izraelskie. Była to jednak droga gruntowa, przebiegająca przez niebezpieczne górskie okolice. Dopiero po wojnie sześciodniowej w 1967 została przywrócona normalna komunikacja poprzez Latrun.