Kwitła też w owym czasie literatura – z najsławniejszymi przejawami w postaci dzieł Miguela de Cervantesa – autora powieści Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy i Lope de Vegi – największego hiszpańskiego dramaturga, autora ponad czterystu sztuk zachowanych po dziś dzień, zaś prawdopodobnie rzeczywista liczba stworzonych przez niego utworów sięgała tysiąca.
Malarstwo Hiszpania w okresie włoskiego renesansu rzadko gościła w swych granicach wielkich artystów. Włoskie powiązania małżonka królowej Izabeli, a później samodzielnego władcy Hiszpanii, Ferdynanda Aragońskiego, zapoczątkowały stały przepływ dóbr kultury po obszarze śródziemnomorskim – pomiędzy Walencją, Sewillą i Florencją. Wzrósł on jeszcze bardziej wraz ze zwiększeniem wpływów hiszpańskich w Europie, szczególnie we Włoszech.
thumb|Obnażenie z szat (Expolio), El Greco
Luis de Morales, jeden z największych przedstawicieli hiszpańskiego malarstwa manierystycznego, utrzymał w swych dziełach charakterystyczny styl, z wpływami sztuki średniowiecznej.