Od czasów średniowiecza na Seille przeprowadzono wiele prac regulacyjno-irygacyjnych prostując jej nurt (by uczynić spławną), pogłębiając (by osuszyć okoliczne bagna i zmniejszyć zagrożenie powodziowe).
Skanalizowana, pozbawiona drzew wzdłuż brzegów, „Stara Seille” nie jest ozdobą otaczającego ją krajobrazu, a ponadto erozja brzegów stwarza problemy w dzisiejszych czasach. Niezależnie od tego dolina jest interesująca z biologicznego punktu widzenia: występujące tu słone źródła powodują pojawianie się roślin typowych dla wybrzeża morskiego, takich jak soliród, aster solny, czy muchotrzew.
W pierwszych latach XXI wieku przystąpiono do pewnych prac nad rzeką: brzegi zostały zalesione, a nadto zainstalowano system dotleniania wody.
Seille posiada kilka dopływów, z których najważniejszymi są: Spin i Verbach, w Dieuze (prawe) Ruisseau de Videlange w pobliżu Mulcey (prawy) Nard w Marsal (lewy) Petite Seille w Salonnes (prawy) Loutre Noire w Moncel-sur-Seille (lewy)
Dolny bieg W dolnym biegu Seille nie jest już tak prosta, a wzdłyż jej krętego koryta przebiega granica departamentu Mozeli.
Na tym odcinku rzeka ma kilka zaledwie dopływów: Osson w Ajoncourt (lewy) Ruisseau Saint-Jean w Létricourt (prawy) Ruisseau Saint-Pierre (lewy)