W roku 1769 Ferdinand Berthoud sprowadza do Paryża z Couvet (Szwajcaria) swojego bratanka, Pierre-Louisa Berthouda (1754-1813), znanego jako Louis Berthoud, młodego i utalentowanego zegarmistrza i konstruktora zegarów, aby ten u boku wuja mógł kontynuować naukę. Louis pomaga przy realizacji i konserwacji morskich chronometrów, które Ferdinand opracowuje na potrzeby francuskiej i hiszpańskiej Marynarki.
1 kwietnia 1770 roku, za sprawą sukcesów, jakie na morzu odniosły Chronometry nr 6 i nr 8, Ferdinand Berthoud otrzymuje tytuł Zegarmistrza-Mechanika przy boku Króla i w służbie Floty, a wraz z nim honorarium w wysokości 3.000 liwrów rocznie oraz obowiązek sprawowania nadzoru nad konstrukcją morskich chronometrów. Król składa u niego zamówienie na realizację 20 zegarów.
Sukces nadchodzi bardzo szybko, a chronometry Berthoud biorą udział w licznych wyprawach testowych i podróżach kartograficznych.
W 1771 roku Jean-Charles Borda (1733-1799), pod dowództwem markiza Crenne, Jeana-Renégo Antoine’a z Verdun (1741-1805), wstępuje na pokład fregaty La Flore. Rozpoczyna kampanię testową morskich chronometrów, udając się na Wyspy Kanaryjskie oraz na Antyle.