Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny do głównych zadań brygady należało zajęcie brytyjskiej bazy logistycznej położonej w pobliżu Hajfy, oraz strzeżenie dostępu do portu Hajfa i rafinerii ropy naftowej. Od marca siły brygady ochraniały konwoje żydowskie poruszające się pomiędzy okolicznymi osadami, a w kwietniu uczestniczyły w operacji zdobycia Hajfy. W wojnie o niepodległość brygada wzięła udział w oczyszczaniu Galilei z arabskich sił.
Po wojnie brygada została zreorganizowana i jako rezerwowa 18 Brygada Karmeli podporządkowana Dowództwu Północnemu. Podczas kryzysu sueskiego w 1956 brygada nie wzięła udziału w działaniach bojowych i zabezpieczała granicę z Jordanią. Doświadczenia tej wojny wskazywały na dużą skuteczność wojsk zmechanizowanych, dlatego brygadę przekształcono w 45 Brygadę Pancerną (Barak). Proces szkolenia został ukończony w 1962. Nowa brygada składała się z batalionu czołgów, dwóch batalionów piechoty zmechanizowanej, batalionu wsparcia artyleryjskiego i jednostki rozpoznania. W wojnie sześciodniowej w 1967 brygada wkroczyła do Samarii, zabezpieczając rejon miast Dżanin i Nablus, a następnie przeszła w okolicę miasta Jerycho. W kwietniu 1969 brygada przeszła kolejną reorganizację, otrzymując przy tym numer 188 Brygady Pancernej. Na jej uzbrojenie weszły czołgi Szot.