Profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach w latach 1977–1982 i od 1996 roku. W 1993 roku został profesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską. Na uczelni tej pełnił funkcję kierownika Zakładu Pedagogiki (1993–1996) oraz Zakładu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji. Od 1996 roku był również wykładowcą Wszechnicy Świętokrzyskiej. Ponadto pracował w Świętokrzyskim Instytucie Teologicznym KUL w Kielcach.
Założył Koło Towarzystwa Pomocy im. A. Chmielowskiego w Kielcach (1985), Stowarzyszenie Rodzin Katolickich (diecezji kieleckiej, 1993) oraz grupy Anonimowych Alkoholików w województwie kieleckim (1989–2000). Jest współzałożycielem Świętokrzyskiego Ruchu Trzeźwości, w którym pełnił funkcję wiceprezesa. Współorganizował Świętokrzyski Klub Abstynenta „Raj” (1985). Zorganizował oddział Stowarzyszenia Polskiego Związku Kobiet Katolickich (1995) oraz Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy (diecezji kieleckiej, 1996). Utworzył Dom Samotnej Matki w Łukowej (1985) i Wiernej (1989), a także Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn w Miechowie (1991).
Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1996) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001).