Nietoczka Niezwanowa (ros. tytuł oryg. Неточка Незванова) – niedokończona powieść Fiodora Dostojewskiego z lat 1848–1849.
Przegląd treści Życie Nietoczki Niezwanowej jest opisywane od czasu, gdy kończy 8 lat do 16 roku życia.
Na początku dziewczynka mieszka z matką i ojczymem w komórce na strychu wielkiego peterburskiego domu. Ojczym, utalentowany skrzypek, ale pełen pychy, prostacki i bezceremonialny człowiek, żyje na koszt żony, która rzekomo zaprzepaściła jego talent. Nie rozumiejąc prawdziwych stosunków między rodzicami, Nietoczka głęboko przywiązuje się do ojczyma i marzy o tym, aby po śmierci chorej matki rozpocząć z nim nowe, szczęśliwe życie „w domu z czerwonymi zasłonami”, bogatej willi, którą widać z ich okna.
Wykorzystując ślepą miłość Nietoczki, Jefimow zmusza ją, aby oszukała matkę i oddała mu ostatnie pieniądze na bilet na koncert znanego skrzypka S-ca. Wstrząśnięta matka umiera tego samego wieczora. Ojczym w przystępie szaleństwa wyrusza z Nietoczką realizować jej dziecięce pragnienie, jednak zostawia dziewczynkę samą na ulicy i ucieka. Wkrótce ojczym umiera, a Nietoczka zostaje przygarnięta przez właściciela domu „z czerwonymi zasłonami”.