Był członkiem Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Unii Wolności. W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy KLD. Później przystąpił do Platformy Obywatelskiej. Z rekomendacji tej ostatniej w 2001 i 2019 bez powodzenia kandydował do Sejmu.
W listopadzie 2007 został szefem gabinetu politycznego ministra infrastruktury Cezarego Grabarczyka. 23 marca 2009 powołany na podsekretarza stanu w tym resorcie. Z dniem 23 listopada 2011 objął tożsame stanowisko w nowo utworzonym Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Z dniem 28 lutego 2012 został odwołany ze stanowiska. 1 marca 2012 został przedstawiony przez prezydent Hannę Zdanowską jako wiceprezydent Łodzi. Dwa lata później zrezygnował z tego stanowiska w związku z objęciem funkcji wiceprezesa zarządu Banku Gospodarstwa Krajowego. Pełnił później funkcję doradcy prezydent Łodzi Hanny Zdanowskiej, w 2017 został prezesem zarządu Widzewskiego TBS.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Wiceministrowie infrastruktury III Rzeczypospolitej Kategoria:Wiceprezydenci Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Wiceministrowie transportu III Rzeczypospolitej