Wieża ma prawie 30 metrów wysokości, a na jej szczyt prowadzi 120 stopni. Wieża składa się z czterech zasadniczych części. Część podziemna, mająca ok. 6 metrów głębokości, stanowiła w przeszłości lochy. Część dolna ma 9 metrów szerokości i 10 metrów wysokości. W tej część wieży mieściły się pomieszczenia gospodarcze. Część środkowa, mająca 15 metrów wysokośi i 8,5 metra szerokości, pełniła funkcje mieszkalne. Najwyżej położona kondygnacja, o wysokości 4 metrów, miała funkcję obroną. W średniowieczu szczyt wieży był nakryty dachem, pod którym mieścił się dookólny ganek obronny. Naroża górnej części były wyposażone w wykusze w formie okrągłych wieżyczek.
Wnętrze wieży było doświetlone otworami okiennymi o różnych kształtach i wielkościach, o charakterze obronnym. Zamek – a więc i Wieża Piastowska – ulegał wielokrotnie pożarom. Pożary z lat 1484, 1520, 1552, 1570, 1603 miały wpływ na stan obiektu, choć największe zniszczenia dokonały się w trakcie wojny trzydziestoletniej. W 1647 roku wojska austriackie oblegały zamek piastowski, znajdujący się w rękach załogi szwedzkiej. W wyniku walk i ostrzału armatniego uszkodzono dach wieży oraz wieżyczki narożne i znaczną część górnej wieży. Od tego czasu zamek piastowski zaczął stopniowo popadać w ruinę.