Przemiany osadnicze i językowe Ze względu na częste wylewy Wisły wieś nigdy nie rozwinęła się znacząco. Inwentarz z 1790 roku wymienia ośmiu gospodarzy noszących typowe nazwiska urzecza: Antoniego Utratę, Franciszka Osekę, Andrzeja Borkowskiego, Kazimierza i Antoniego Skoczków, Marcina Rybaczyka, Stanisława Patyka i Andrzeja Kasprzaka. W 1823 roku w sześciu domostwach mieszkało 50 osób, co czyniło Habdzinek najmniejszą wsią klucza oborskiego.
W XIX wieku w nazwie miejscowości zaszły zmiany językowe związane z zanikiem miękkiego „h” (dawniej zapisywanego jako „ch”) oraz wpływem rusycyzmu. Forma „Chabdzin” i „Chabdzinek” stopniowo ustąpiła późniejszej pisowni przez „H”, ujednoliconej w dwudziestoleciu międzywojennym.
Upadek wsi Po ukończeniu budowy wałów przeciwpowodziowych w połowie XIX wieku pojawiła się szansa na rozwój miejscowości. Jednak parcelacja ziem po Powstaniu Styczniowym doprowadziła do przeniesienia pobliskich Obórek na prawy brzeg Jeziorki (zmieniającej się w Wilanówkę). Obórki, znacznie liczniejsze, z czasem wchłonęły Habdzinek.
W XX wieku, wraz z utworzeniem w Obórkach samodzielnego sołectwa, nazwa Habdzinek zanikła w dokumentach urzędowych.