Przejścia LMCT są znacznie częstsze, niż MLCT. Ligand pełni rolę donora, a metal – akceptora. Przejścia występują w kompleksach, gdzie atom centralny jest na wyższym stopniu utlenienia i może zostać zredukowany na niższy dzięki „pobraniu” elektronu oddanego przez ligand. Przykładem może być kompleks chromu(III) z pirydyloazonaftolem.
Istnieje kilka rodzajów przejść LMCT: thumb|350px|Rodzaje przejść ligand-metal charge transfer Rodzaje przejść: ν1 – π-π* ν2 – π-σ* ν3 – σ-π* ν4 – σ-σ*
Przejścia MLCT występują rzadziej niż LMCT. Atom centralny pełni tu funkcję donora, natomiast ligand – funkcję akceptora. Warunkiem takiego przejścia, jest to, aby ligand posiadał niskoleżące orbitale antywiążące π*, a metal był na niskim stopniu utlenienia. Wówczas elektron może przeskoczyć z orbitalu d metalu, na niezapełniony orbital π* liganda. Przykładem może być kompleks żelaza(II) z 2,2'-bipirydylem ([Fe(bpy)3]2+). thumb|150px|Kompleks [Fe(bpy)3]2+
Zobacz też Przejście d-d
Bibliografia
Kategoria:Spektroskopia Kategoria:Chemia koordynacyjna