istniała niemiecka rodzina Rumel w Kurlandii. Rumel-Czarnowskich odnotowywano oprócz 1570 stale począwszy od 1609. Uklej-Czarnowscy byli notowani w 1626, 1772. Najbardziej znani są Wika-Czarnowscy, notowani od XVII wieku (po raz pierwszy w 1609, później 1612, 1614, 1621, 1622, 1626, Johannes de Wika-Czarnowski). Rodzina ta, oprócz działu w Czarnowie, posiadała też działy we wsiach: Półczno, Osława Dąbrowa i Czarna Dąbrowa. Członkowie rodu są znani aż po współczesność. Istnieją wzmianki z następujących lat: 1745 (Piotr, Marcin, Kazimierz Wilhelm Wika-Czarnowscy), 1759-1812 (Jakub Wilhelm von Czarnowski, pułkownik pruski, zmarły w czasie odwrotu spod Moskwy), 1869 (Adolf, Rudolf Wika-Czarnowscy). Synowie Rudolfa zapisali się w historii Pomorza. Alojzy Wika-Czarnowski (1874-1961), nauczyciel i działacz społeczny, oraz Anastazy Wika-Czarnowski (1877-1940), autor monografii o historii rodziny, naczelnik urzędu Pocztowego nr 1 w Gdańsku, rozstrzelany przez Niemców w 1940. Z Wika-Czarnowskich wywodzili się jeszcze: Ausgustyn (1809-1876), ksiądz, działacz społeczny, organizator Banku Ludowego w Brusach, agitator Powstania Styczniowego na tych terenach, jego bratanek tego samego imienia (1861-1934), dentysta, społecznik, homeopata, wydawca Przewodnika Zdrowia oraz Maksymilian (1841-1899), ksiądz, działacz patriotyczny.