W maju 1943 roku był dowódcą 19 Armii, którą dowodził do marca 1945 roku. Armia ta zdobyła m.in. Bińcze. W tym czasie brał udział w walkach Frontu Karelskiego, a od stycznia 1945 roku 2 Frontu Białoruskiego. Od marca 1945 roku był członkiem Rady Wojennej 1 Frontu Ukraińskiego.
W sierpniu 1945 roku został zastępcą dowódcy 39 Armii Frontu Zabajkalskiego i brał udział w walkach przeciwko japońskiej Armii Kwantuńskiej.
Po wojnie został szefem sztabu Przymorskiego Okręgu Wojskowego, pomocnikiem ds. wyszkolenia dowódcy Białomorskiego Okręgu Wojskowego, szefem sztabu Północnego Okręgu Wojskowego.
Następnie w Wojskowej Akademii Tyłów i Transportu, kolejno szefem katedry taktyki, zastępcą komendanta Akademii, szefem wydziału i zastępcą szefa ds. dydaktycznych i naukowych.
W 1965 roku został przeniesiony do rezerwy. Mieszkał w Leningradzie, gdzie zmarł.
Awanse generał major generał porucznik (22 lutego 1944)
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Kutuzowa I klasy Order Kutuzowa II klasy
Przypisy
Bibliografia