Katastrofa i wrak Shenandoah mały|300px|prawo|Wrak Shenandoah z lotu ptaka mały|300px|Przednia cześć wraku W dniu 2 września 1925 r., Shenandoah wyleciał z Lakehurst na loty promujące po środkowo-zachodniej Ameryce, które obejmowały 40 miast, a także wizyty na targach stanowych. W harmonogramie ujęto m.in. testy nowego masztu cumowniczego w Dearborn (Michigan). Podczas przejścia przez obszar burzy i turbulencji nad Ohio, wcześnie rano dnia 3 września podczas 57. lotu, sterowiec wpadł w silny prąd wstępujący, który uniósł go w górę tak, że znalazł się ponad granicą wytrzymałości jego zbiorników z helem. Poszycie sterowca i zbiorniki z gazem zostały rozdarte, a sterowiec rozpadł się w powietrzu na kilka części i runął na ziemię w pobliżu Caldwell (Ohio). Czternastu członków załogi, w tym dowódca, zginęło. Wśród ofiar była prawie cała załoga sterówki (z wyjątkiem podporucznika Andersona, który ledwo z niej uszedł tuż przed oderwaniem od statku), dwóch mężczyzn, którzy wypadli przez wyłomy w kadłubie oraz kilku mechaników, którzy spadli wraz z silnikami. Lista zabitych: kmdr ppor. Zachary Lansdowne, oficer dowodzący (ur. w Greenville w stanie Ohio) kmdr ppor. Lewis Hancock jr. (ur. w Austin w stanie Teksas) ppor. Arthur Reginald Houghton (ur. w Alstonw w stanie Massachusetts) ppor. JG Edgar William Sheppard (ur.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — USS Shenandoah (ZR-1) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.