W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. wraz z Józefem Dzięgielewskim był współorganizatorem grup dywersyjnych „Związku Obrony Ojczyzny” na tyłach Armii Czerwonej. W latach 1923–1926 był członkiem sekretariatu Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Rolnych RP. W 1929 był współorganizatorem i sekretarzem Związku Zawodowego Małorolnych, a od 1929 do 1933 członkiem Centralnego Wydz. Wiejskiego PPS.
W trakcie wyborów parlamentarnych w 1928 został wybrany posłem z listy nr 2 (PPS) w okręgu wyborczym nr 25 (Biała Podlaska). W Sejmie II kadencji, jako przedstawiciel Związku Parlamentarnego Polskich Socjalistów, zasiadał w komisji reform rolnych. Od 1928 był współorganizatorem Milicji PPS i członkiem jej Komendy Głównej.
W 1930 uczestniczył w kongresie Centrolewu w Krakowie, 14 października 1930 za zorganizowanie i kierowanie akcją zbrojnej ochrony wiecu Centrolewu w Warszawie został aresztowany i 1 lutego 1931 r. skazany na 4 lata ciężkiego więzienia. Został uwolniony po apelacji w 1933 r.