wszystkie one należą do sieci i przyczyniają się do jej rozwoju i efektywności będąc równymi. Ilekroć liczba jego węzłów rośnie, sieć zmienia swój kształt i trasy usprawniają się automatycznie usuwając zbędne połączenia używające rozłącznych tras. Zbyteczne trasy są usuwane ażeby zwolnic pamięć dla pozostałych. Utrzymywanie zbędnych tras w tablicy trasowania nie jest optymalne, bo jeśli jedna z dróg zawiedzie, jest duże prawdopodobieństwo że wszystkie inne zbędne trasy także zawiodą. Zwykłe protokoły i algorytmy do dynamicznego trasowania są zwykle używane do tworzenia małych i średnich sieci jak OSPF, RIP lub BGP i używają różnych algorytmów do znalezienia najlepszej drogi do osiągnięcia węzła w sieci. Protokoły te wymagają stosownego użycia procesora i pamięci i z tego powodu że routery internetowe są często specjalnie dedykowanymi komputerami. Byłoby niemożliwe do przyjęcia jednego z tych protokołów do tworzenia i utrzymania bardzo dużej sieci.
Topologia hierarchiczna Tabele trasowania mają skłonność do przyjmowania dużych rozmiarów na ogromnych sieciach. Nawet jeśli będziemy trzymali tylko jedną trasę do osiągnięcia jednego węzła i nawet jeśli ta trasa kosztuje jeden bajt, będziemy potrzebowali 1 GB pamięci na sieć składająca się z 109 węzłów.