Witold Morawski ps. Witold, Witold Czarny (ur. 19 marca 1919, zm. 11 sierpnia 1989) – podharcmistrz, podporucznik Armii Krajowej, szef wyszkolenia kompanii, ostatni dowódca 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”, powstaniec warszawski.
II wojna światowa Konspiracja Podczas okupacji należał do mokotowskiej grupy PET-u, Sad 400 (Hufiec Południe), pod dowództwem Andrzeja Romockiego. Brał udział w akcjach: Gołąb - wysadzenie pociągu wiozącego niemieckich żołnierzy z frontu wschodniego; rozpoznanie i ubezpieczenie Taśma - grupa II ataku na strażnicę z boku Akcja Wilanów - zastępca dowódcy grupy Streifa akcja likwidująca żandarmerię niemiecką oraz policję granatową
Ukończył II turnus Agricoli z siódmą lokatą. Uczestniczył w bazie leśnej - akcja Par. I.
Powstanie warszawskie Walczył w powstaniu warszawskim na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Należał do grupy, która przebiła się przez Ogród Saski do Śródmieścia. Po śmierci Andrzeja Romockiego objął dowództwo 2. kompanii. Pod koniec września przepłynął na ochotnika Wisłę z prośbą o wznowienie ewakuacji żołnierzy walczących na przyczółku czerniakowskim. Po powstaniu przebywał w szpitalu w Michalinie.
Lata powojenne Po wojnie ożenił się z Brytyjką i rozpoczął studia w Szkole Głównej Handlowej.