Główny zadaniem formacji było zajęcie Baku, które kontrolowali bolszewicy i ormiańscy dasznaków. 1 lipca oddziały turecko-azerbejdżańskie zdobyły Göyçay, zadając wojskom Komuny Bakijskiej duże straty, dzięki czemu inicjatywę strategiczną przejęła Kaukaska Armia Islamu. 10 lipca został zdobyty Kürdəmir. W tym czasie władzę w Baku objęła eserowsko-mienszewicko-dasznacka tzw. Dyktatura Centrokaspia, która wystąpiła o wsparcie militarne Wielkiej Brytanii. W I poł. sierpnia do miasta przybyły morzem nieduże brytyjskie siły wojskowe, nazwane Dunsterforce. 15 września musiały one jednak ewakuować się z miasta wraz z władzami Centrokaspia, gdyż do miasta wkroczyły silniejsze wojska turecko-azerbejdżańskie. 17 września do Baku przybył rząd Azerbejdżanu.
thumb|Minister obrony Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu generał lejtnant Samed-bek Sadych-bek ogły Mehmandarow Sytuacja Azerów pogorszyła się wkrótce w związku z pokonaniem Imperium Osmańskiego i Niemiec na frontach I wojny światowej. Na mocy rozejmu podpisanego przez Turków z Ententą w Mudros 31 października, zobowiązali się oni wyprowadzić swoje wojska z południowego Kaukazu, zaś na ich miejsce miały wkroczyć oddziały brytyjsko-francuskie. Wylądowały one w Baku 17 listopada w liczbie ok. 5 tys. żołnierzy.