Szulc, "Życie Warszawy" Nr 12 (7228) z 14 stycznia 1967 r..
Kierunki badawcze W XX wieku na podstawie wszechstronnych badań naukowych i bogatej literatury naukowej uznano nową dyscyplinę naukową – hipnologia. Teoria hipnologii wywodzi się z filozofii religii i ma praktyczne zastosowanie w wielu dziedzinach nauki, przykładowo w medycynie (somnologia), psychologii (psychoterapia), pedagogice (hipnopedia). Polska prof. zw. dr hab. Marii Szulc w zależności od dziedziny zastosowania, podzieliła na kilka podstawowych kierunków badawczychM. Szulc (1969), Wykorzystanie hipnozy w lecznictwie, Miesięcznik "URODA" maj–czerwiec 1969, Warszawa: hiperstezja – zastosowanie metody hipnozy do celów terapeutycznych (hipnoterapia); hiperanestezja – zastosowanie metody hipnozy do znieczuleń ogólnych i miejscowych; hipnopedia – zastosowanie metody hipnozy dla celów edukacyjnych (uczenia się); hipermnezja – pogłębianie pamięci (LTM, STM) w czasie fazy "snu"; hiperpraksja – uruchomienie ukrytych rezerw energetycznych organizmu (może służyć dla regeneracji i odmłodzenia organizmu).