W 1947, w związku z sytuacją polityczną w Grecji po wojnie domowej, wyjechał z Athosu razem z grupą innych rosyjskich mnichów. Udał się do Oksfordu, gdzie współredagował Słownik języka greckiego patrystycznego. 22 maja 1951 przyjął święcenia kapłańskie. Po ukończeniu prac nad słownikiem kontynuował w Oxfordzie pracę naukową w dziedzinie patrologii, bizantynistyki i teologii dogmatycznej prawosławia. W latach 1963–1965 opublikował dzieła zebrane Grzegorza Nowego Teologa z komentarzem.
W 1957 otrzymał godność archimandryty. 26 maja 1958 otrzymał nominację na biskupa wołokołamskiego, wikariusza Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jego biskupia chirotonia odbyła się 14 czerwca 1959 w soborze w Londynie, jednak jego oficjalną siedzibą został Paryż. W 1960, po śmierci metropolity brukselskiego i całej Belgii Aleksandra, został jego następcą. W tym samym roku otrzymał godność arcybiskupią. W 1964 Leningradzka Akademia Teologiczna nadała mu stopień doktora teologii.