Wewnątrz zaprojektowano brukowe dojazdy do wszystkich budynków i żwirowe ścieżki piesze o swobodnej linii, biegnące wśród zieleni.
Zabytki W 1992 roku wpisano do rejestru zabytków następujące budynki wchodzące w skład kompleksu: budynek główny – plac Weyssenhoffa 11 dom mieszkalny, al. Ossolińskich 4/6 dom mieszkalny, al. Ossolińskich 8/10 budynek Instytutu Agrochemii i Bakteriologii, al. Ossolińskich 12 budynek Instytutu Buraka, ul. Powstańców Wielkopolskich 2 dom mieszkalny, ul. Powstańców Wielkopolskich 4 budynek administracyjny budynek rzeźni teren z drzewostanem, nr rej.: A/709 z 20 maja 1992 roku
Historia Okres pruski 1906-1920 Powstanie Instytutów Rolniczych w Bydgoszczy wiąże się z wieloletnimi staraniami władz miasta o ulokowanie w mieście wyższej uczelni typu uniwersyteckiego. Pierwsze konkretne działania w tym kierunku podjęto w 1873 roku (w setną rocznicę przyłączenia Obwodu Nadnoteckiego do Prus), kiedy magistrat wystosował w tej sprawie petycję do rządu w Berlinie, jednak idea ta nie doczekała się aprobaty. Uzasadnieniem odmowy było stwierdzenie, że miasto nie posiada wystarczającej liczby absolwentów szkół średnich. Ponowne starania wznowiono w 1886 roku, używając tym razem argumentu o charakterze politycznym.