Prowadził warsztat naprawy sprzętu narciarskiego w Zakopanem. W okresie okupacji stał się on punktem kontaktowym dla uciekinierów z całej Polski. Został aresztowany przez gestapo 23 lutego 1940 roku. Był torturowany w pensjonacie Palace. Później przetrzymywany był w więzieniu na Nowotarskiej i więzieniu Montelupich w Krakowie. 20 czerwca 1940 r. przeniesiono go do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu – otrzymał numer obozowy 783. Z uwagi na uzdolnienia plastyczne trafił do obozowego „muzeum”, w którym gromadzono eksponaty zrabowane więźniom, gdzie wykonywał płaskorzeźby i figury. Przebywając w obozie, przemycał słodzoną kawę dla wycieńczonych współwięźniów. Po ewakuacji obozu trafił do Sachsenhausen. Transport, którym go przepędzano w Schwerinie, uwolnili Amerykanie 2 maja 1945 roku.
W 1946 roku posądzono go o współpracę z Józefem Kurasiem „Ogniem”, co spowodowało, że musiał ukrywać się przez trzy miesiące. Zaprzestano go ścigać po dwukrotnej interwencji Józefa Cyrankiewicza, który również był więźniem w obozie w Oświęcimiu.
20 czerwca 1947 ożenił się z Anną z domu Łojas. Mieli dwoje dzieci, Jerzego i Elżbietę.
Po zakończeniu II wojny światowej Łuszczek ponownie otworzył warsztat naprawy nart przy ul.