thumb|right|220px|Św. Alfons Liguori – twórca medytacji Medytacja alfonsjańska – jedna z najbardziej popularnych (obok metody ignacjańskiej i Lectio Divina) form medytacji w religii katolickiej według świętego Alfonsa Marii de Liguori, założyciela Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (redemptorystów).
Budowa medytacji alfonsjańskiej Uważne (nawet kilkukrotne) przeczytanie rozważanego fragmentu Pisma Świętego lub lektury duchowej. Nawiązanie kontaktu osobowego z Bogiem, wyznanie wiary w Niego, prośba o pomoc i światło Ducha Świętego na czas medytacji. Zastanowienie się nad przeczytanym tekstem, uświadomienie sobie rozważającego, co go dotyczy i co powinien zrobić i zmienić w swoim życiu. Zjednoczenie się z Bogiem w modlitwie, rozmowa własnymi słowami z Bogiem o przeczytanym tekście. Pomoc o wytrwanie w dobrym i doskonaleniu siebie. Prośba o odważne wprowadzenie w życie przykazania miłości Boga i bliźniego. Podjęcie jednego ogólnego i jednego szczegółowego postanowienia w oparciu o przeczytany tekst. Zapamiętanie jednego zdania z rozważania i przypominanie go sobie w ciągu dnia, tzw.