W pierwszych latach po „wyzwoleniu” na terenach tych trwała bezkompromisowa walka o władzę między komunistami, wspieranymi przez armię radziecką i podziemiem antykomunistycznym.
Sytuacja powstała na początku 1945 roku w powiecie łomżyńskim, wynikająca z odejścia na Zachód jednostek Armii Czerwonej, pokazała słabość aparatu bezpieczeństwa, który nie był w stanie powstrzymać aktywności podziemia i traktowany był przez większość miejscowej ludności jako przedstawiciele siłą narzuconej władzy.
Ustanawiane przez nową władzę ludową obciążenia na społeczeństwo – zwłaszcza kontyngenty – powodowały zarówno sprzeciw mieszkańców, jak i aktywną działalność podziemia niepodległościowego. Nasilały się ataki na urzędy nowej władzy i posterunki Milicji Obywatelskiej.
W styczniu 1946 roku grupa NZW zaatakowała Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Łomży.
Wraz z upływem czasu działalność aparatu bezpieczeństwa w powiecie łomżyńskim przybierała na sile. W okresie tym prowadzono na szeroką skalę akcję aresztowań osób podejrzanych o przynależność lub współpracę z podziemiem antykomunistycznym.