XX wieku – stała się ikoną gejowską, ponieważ wyjątkowe cechy jej występów scenicznych były powiązane z burzliwym życiem prywatnym, serią nieszczęśliwych romansów i samotną, przedwczesną śmiercią w Paryżu po tym, jak opuścił ją głos.
Ikony lesbijek to najczęściej sławne kobiety, które same są (lub podobno są) lesbijkami lub biseksualne. Jednak kilku mężczyzn-artystów miało również kultowy status dla lesbijek. James Dean był wczesną ikoną lesbijską, która wraz z Marlonem Brando wpłynęła na wygląd i wizerunek butchy w latach 50. i później. Jeden z krytyków argumentował za Johnnym Cashem jako mniejszą ikoną lesbijską, przypisując jego urok „lesbijskiej identyfikacji z niespokojną i cierpiącą męskością”. Autor fantastyki naukowej Forrest J. Ackerman został nazwany „honorową lesbijką” za pomoc w pierwszych dniach organizacji praw lesbijek Daughters of Bilitis. Pisał także powieści lesbijskie pod pseudonimem Laurajean Ermayne.
Przykłady thumb|upright|Cary Grant, jedna z ikon gejowskich lat 30. i 40.
Lata 30. i 40. Cary Grant – amerykański aktor brytyjskiego pochodzenia Édith Piaf – francuska piosenkarka Carmen Miranda – brazylijska piosenkarka portugalskiego pochodzenia Katharine Hepburn – amerykańska aktorka Dorothy Parker – amerykańska poetka i satyryczka Bette Davis – amerykańska aktorka