Dzięki pozyskanym w tym okresie kontaktom, udało mu się później zrealizować kilka tajnych misji Hagany. W latach 1942–1943 był dowódcą sił Hagany w Hajfie, a w latach 1945-1948 pracował w Sztabie Generalnym Hagany. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w styczniu 1948 roku objął dowództwo nad Brygadą „Ecjoni”. Uczestniczył w masakrze w Dajr Jasin. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej dowodził obroną Starego Miasta Jerozolimy (16-28 maja 1948 r.). Przegraną przyjął jako osobistą porażkę. W swojej własnej ocenie, podczas tej bitwy zhańbił swoje nazwisko i został oficjalnie usunięty z historii Izraela. W dniach 11-21 czerwca 1948 roku uczestniczył w serii spotkań z dowódcą jordańskiego Legionu Arabskiego na Starym Mieście Jerozolimy, Abd Allahem at-Tallem. 7 lipca zawarł porozumienie o zachowaniu żydowskiej enklawy na Górze Skopus. Miała być ona zdemilitaryzowana i pozostawać pod nadzorem ONZ. 21 lipca podpisał formalne zawieszenie broni w rejonie Starego Miasta.