Andrzej Wróbel (ur. 18 lipca 1953 w Bodzechowie) – polski prawnik i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego (1994–2011, 2017–2020), w latach 2011–2017 sędzia Trybunału Konstytucyjnego.
Życiorys Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1982 doktoryzował się, przedstawiwszy napisaną pod kierunkiem Janusza Łętowskiego rozprawę zatytułowaną Administracyjnoprawne instrumenty ochrony gruntów rolnych w procesie inwestycyjnym. W 1991 uzyskał na UMCS stopień doktora habilitowanego nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Centralne planowanie państwowe. Studium administracyjno-prawne. 22 stycznia 2002 otrzymał tytuł profesora nauk prawnychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 2002 r. o nadaniu tytułu naukowego profesora ()..
Wśród jego zainteresowań naukowych znalazły się prawo administracyjne, w tym postępowanie administracyjne i administracyjno-prawne problemy ochrony środowiska (zwłaszcza ochrona gruntów rolnych), planowanie publiczne, demokratyczna teoria samorządu terytorialnego w ujęciu komparatystycznym, prawo europejskie (w tym problematyka ochrony prawnej w Unii Europejskiej). Odbywał staże i prowadził badania naukowe m.in.