Wygłosił szereg wykładów o polskiej literaturze romantycznej w Londynie, Rzymie i Paryżu; od 1951 pracował na uniwersytecie w Bristolu, prowadził (jako specjalny wykładowca) wykłady z historii literatury francuskiej w I Katedrze Filologii Romańskiej.
W 1928 został członkiem korespondentem PAU; na emigracji pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, brał udział w pracach Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie oraz Komitetu Opieki nad Biblioteką Polską w Paryżu. Uczestniczył w Kongresach Historii Literatury m.in. w Amsterdamie w 1935, a III Międzynarodowemu Kongresowi Historyków Literatury w Lyonie w 1939 przewodniczył. Miał opinię znakomitego mówcy. mały|Grób Władysława Folkierskiego na Kensal Green Zmarł 3 czerwca 1961 roku. Został pochowany na cmentarzu Kensal Green w Londynie (Grave Np.. 240 NE).