Jesteśmy wszyscy śmiertelni, ale Niemcy muszą być wieczne”, spotykały się z powszechną aprobatą jako wyraz jedności i jednolitości.
Rasizm i antysemityzm Państwo nazistowskie na różne sposoby zintensyfikowało swoją antysemicką i rasistowską propagandę ideologiczną. W gazetach, książkach i na plakatach przeciwstawiano „dumnego Aryjczyka” z „podłym Żydem”, którego interesowało jedynie osiągnięcie zysku. Gazeta Der Stürmer, znana ze skrajnego antysemityzmu, próbowała zaszczepić nienawiść do Żydów między innymi za pomocą karykatury chciwego i przeważnie nieogolonego Żyda z długim, zakrzywionym nosem i wyłupiastymi oczami. Podobnie stereotypową postać widać na afiszu reklamowym wystawy propagandowej „Wieczny Żyd”, którą Goebbels otworzył w Monachium 8 listopada 1937 roku i na której miała zostać przedstawiona „półludzka nienormalność” i „naukowo udowodniona” odmienność ludności żydowskiej. Książki dla dzieci, takie jak Der Giftpilz, promowały edukację antysemityzmu już na etapie dzieciństwa. Dodatkowo w połowie lat trzydziestych naziści przy pomocy intensywnej propagandy wojennej zaczęli mobilizować ludność niemiecką do planowanej wojny.
Zobacz też propaganda komunistyczna
Przypisy
Linki zewnętrzne