Zdobycie Możajska Pod koniec 1340 roku Iwan Daniłowicz wraz z Złotą Ordą podjął wielką wyprawę na Smoleńsk, który pozostawał spornym terytorium pomiędzy Wielkim Księstwem Litewskim a Wielkim Księstwem Moskiewskim, a zarazem kluczem do panowania nad ziemiami, pomiędzy tymi państwami. Wbrew ówczesnym nadziejom Iwana, jego połączone wojska z Tatarami, zostały odparte spod Smoleńska. Już rok później, bo w 1341 roku, rezydujący w Witebsku Olgierd urządził wyprawę odwetową na Możajsk, który został przez niego zdobyty.
Testament Giedymina W grudniu 1341 roku Jawnuta został wyznaczony przez umierającego ojca, Giedymina, na wielkiego księcia i zajął tron w Wilnie. Kiejstut natomiast dostał Troki, Olgierd, będący już księciem witebskim, dostał Krewo. Narymunt zasiadł w Pińsku, a Koriat – jak świadczy – miał dostać Nowogródek, Wołkowysk i Mścibochów, rozciągające się do rzeki Słuczy, a więc całe późniejsze województwo nowogrodzkie, z wyjątkiem Słonimia na Rusi, który rzekomo miał dziedziczyć jego brat Monwid wraz z Kiernowem. Wreszcie Lubart dziedziczył Wołyń po swoim teściu, nieznanym księciu włodzimierskim.