Wśród straconych myśliwców 29 padło ofiarą ognia artylerii przeciwlotniczej, jeden spadł gdy skończyło mu się paliwo, dwa zderzyły się w locie, a jeden został zestrzelony przez kolegówFranks 1998, ss. 56–62.. Natomiast Luftwaffe straciła 48 samolotów. Wśród 28 straconych bombowców połowę stanowiły samoloty Dornier Do 217. Dywizjon myśliwski JG-2 stracił 14 Fw 190 i 8 pilotów. JG-26 stracił 6 Fw 190 wraz z ich pilotamiWykeham, s. 26.. RAF stracił 70 spitfire'ówFranks 1998, ss.56-62.. Nie wiadomo ile spitfire'ów zostało zestrzelonych przez Fw 190, chociaż Luftwaffe twierdziła, że 61 spośród wszystkich 106 straconych maszyn RAF-u (JG-2 raportował 40 zestrzeleń, a JG-26 21).
Wraz z pojawieniem się na jesieni 1942 roku 8 Armii Powietrznej USAAF i jej dziennymi nalotami przed Fighter Command stanęły nowe zadania. Nim zorganizowano dywizjony amerykańskich myśliwców P-47 Thunderbolt, co nastąpiło w maju 1943, spitfire’y RAFFC odgrywały ważną rolę osłaniając coraz większą liczbę bombowców B-17Flying Fortress i B-24 Liberator działających nad okupowaną Europą. Jednak mały zasięg operacyjny spitfire’ów sprowadzał tę osłonę do kanału La Manche i europejskiego wybrzeża.
Kluczowym wydarzeniem roku 1943 było pociągnięcie natury administracyjnej.