RAF Fighter Command była jedną z trzech części składowych Royal Air Force. Została sformowana w roku 1936 w celu zwiększenia kontroli nad formacjami samolotów myśliwskich. Służyła w operacjach II wojny światowej, wyróżniając się szczególnie podczas bitwy o Anglię w 1940 roku. RAFFC działała do 17 listopada 1943, kiedy to została rozwiązana, a w jej miejsce powstały w RAF dwie inne formacje: obronna i atakująca. Formacja obronna została nazwana Air Defence Great Britain (ADGB) a ofensywna 2 Tactical Air ForceFranks 1998, s.7..
Początki 20 maja 1926 roku utworzono poprzedniczkę Fighter Command, a mianowicie Lądową Grupę Lotniczą. 1 czerwca tegoż roku Fighting Area (jak ją wówczas nazywano) została przeniesiona do Air Defence Great Britain. W roku 1932 Fighting Area otrzymała status dowództwa, a 1 maja 1936 przemianowana została na Fighter Command. W ciągu następnych kilku lat RAFFC została znacznie rozbudowana, a jej przestarzałe dwupłatowce zostały wymienione na znacznie doskonalsze samoloty Hawker Hurricane i wkrótce potem Supermarine Spitfire.
II wojna światowa Bitwa o Francję
Bitwa o Anglię