Składa się ze smaru i mieszaniny tlenków oraz hydratów tlenków metali: Al2O3 lub SiO2 lub MgO lub CaO lub Fe2O3 i in., o średnicy ziaren w zawiesinie od 100 do 10 000 nanometrów.
Własności Substancje zawarte w rewitalizancie, przy określonych wartościach ciśnienia i temperatury, charakterystycznych dla kontaktu części przy tarciu, stają się katalizatorami powstania węglików metali.
gdzie Me – metal; С – węgiel.
Proces Proces powstania pokrycia ochronnego, nazywany rewitalizacją jest oparty na fizyczno-chemicznym współdziałaniu powierzchni części na plamach kontaktu faktycznego w obecności rewitalizanta przy granicznym lub mieszanym trybie smarowania. W wyniku procesu powstaje metaloceramiczne pokrycie o pozytywnych naprężeniach ściskających na całej głębokości, zwiększające się w stronę powierzchni koncentracji węgla (aż do powstania struktur diamentopodobnych). Cechą charakterystyczną procesu jest wzmocnienie pokrycia wraz z jego narastaniemR.N. Dżus, Systemowo-fizyczne podejście do wytłumaczenia tarcia nieabrazyjnego przy stosowaniu rewitalizantów // Otwarte technologie informatyczne i komputerowe: Zbiór prac naukowych, edycja 23, Charków: Narodowy Uniwersytet Aerokosmiczny „ChAI”. – 2004. – s. 183–186..
Zastosowanie Używany jest do produkcji specjalnych smarów i dodatków.
Przypisy
Linki zewnętrzne Certyfikacja TÜV
Kategoria:Smarowanie